بوده و در 722 درگذشته و از 696 تا 700 بر آن ناحيه حكمرانى داشته است . كسانى كه بلقب پروانه درين نواحى حكمرانى داشته‌اند ظاهرا از رجال نامى دربار سلجوقيان روم بوده‌اند كه در دربار منصب پروانه داشته‌اند كه بمعنى حاجب يا باصطلاح امروز رئيس خلوت باشد و سپس به وزارت رسيده‌اند و به همين جهة مؤلفين همه را از يك خاندان پنداشته‌اند اما پيداست كه از دو خانواده بوده‌اند يكى از فرزندان على طوسى و ديگرى از اعقاب على ديلمى و پروانه نام خانوادگى آنها نبوده بلكه منصبشان بوده است . اين معين الدين پروانه كه با مولانا جلال الدين رابطه داشته است معين الدين محمد بن معين الدين سليمان پروانه بوده كه ناحيهء سينوب و صامسون و جانيق را پادشاهان سلجوقى روم باقطاع به پدرش معين الدين سليمان داده بودند و وى نيز از 676 تا 696 در آن ناحيه حكمرانى موروثى داشته و پس از مرگ او در 696 تا سال 700 برادرش مهذب الدين مسعود پروانه جانشين او بوده است و درين سال امراى قسطمونى دست برين ناحيه انداخته و آن را تصرف كرده‌اند . برخى از مورخين نوشته‌اند كه پس از عزل سلطان علاء الدين كيقباد سوم سلجوقى در 707 غازان خان حكمرانى شمال غربى آسياى صغير را به غازى چلبى كه پسر غياث الدين مسعود سلجوقى بود داد و ظاهرا ابن بطوطه و ابو الفداء در تقويم البلدان غياث الدين مسعود را با پروانه مهذب الدين مسعود سابق الذكر اشتباه كرده و غازى چلبى را پسر او دانسته‌اند و در هر صورت پس از مرگ غازى